Na een lange rit van 205km van Lille naar Houffalize, werd het startschot gegeven van mijnen doop: Ik moest het hele weekend rondlopen in een Mega Mindy pakje en wat later op de avond mocht de gelukkige Johny het andere pakje aantrekken.

Na een paar pintjes en Chimaykes werd er beslist om zaterdag nog in te schrijven voor de chrono van de open klasse zonder licentie. Zaterdag hadden we om 15.00 onze nummer eindelijk vast en om 16.30 moesten we reeds van start. Snel terug naar het huis om de fietsen op te halen, en ja hoor, de Mega Mindy pakjes bleven ook aan om de wedstrijd te rijden.

0m iets over half vijf ging dan eindelijk het startschot. Vanaf toen werden we constant aangemoedigd door de mensen langs de kant. Na een 200m moesten we op het asfalt al een serieuze inspanninng leveren om de eerste helling tot een goed einde te brengen. De trend van de hartslagmeter was toen al gezet; zeer hoog en altijd in het rood. Johny reed een stuk soepeler dan ik, dat had ik al direct in de mot. Maar we hadden afgesproken dat we altijd samen zouden blijven. Bij de eerste pittige afdaling was het al bingo; een pak volk stond daar aan te schuiven om hun rit ook verder te zetten. Verder was het àl technisch klimmen en dalen wat de klok sloeg. De meeste klimmekes heb ik kunnen rijden, maar waar de wortels of stenen te ver uitstaken ben ik er te voet op gelopen. Zo ook met het afdalen, heb ik er toch een paar te voet gedaan. Het vertrouwen en parcourkennis ontbraken en de vermoeidheid speelde ook al mee. Op één van de laatste afdalingen verloor ik ook nog eens een pak lucht uit mijn voorband zodat ik over mijn fiets vloog. Vliegen ging blijkbaar toch niet ondanks het Mega Mindy pakje. Op dat moment kon ik niet meer fatsoenlijk sturen doordat er bijna geen lucht meer in de voorband zat. Dan maar een pompje vragen aan de mensen langs de kant. Merci aan de jonge gasten die mij er ééntje geleend hebben. Na anderhalve toer ongeveer zijn we gedubbeld, zodoende moesten we na het overschrijden van de finish stoppen en mochten we geen derde toer afleggen. We zijn samen over de finish gereden, de Johny in zijn bekende stijl, met een wheely en één hand in de lucht. Ik was al blij dat ik met mijn 2 wielen op de grond kon blijven.

Uitslag

• Op 199 starters hadden we toch een plaats 149 voor Johny en 150 voor mezelf bijeen weten te fietsen.

Ik heb er enorm van genoten om eens op zulk een parcours te rijden!

• < Vorige .: