Forza - Uitslagen
29-er
Het Eindklassement is inmiddels opgemaakt en ik heb een mooie prestatie neergezet, bekeken over het ganse seizoen. Een 29ste plaats is het eindresultaat, dit op 1034 ingeschrevenen en 530 personen die aan minstens 1 rit hebben deelgenomen.
Het is zeer zwaar geweest omwille van 2 redenen (allee het zijn er meer, maar 2 die voor mezelf gelden) Ten eerste, omdat ik eigenlijk niet genoeg op de fiets heb gezeten, door de week, om de basis te onderhouden. Ik heb gemerkt, vooral op het laatst dat dat absoluut een must is. Ten tweede, het weer. Dat heeft de laatste 5 weken helemaal niet meegezeten, regen, zeer veel regen, wat als gevolg had modder slijk, plassen, kletsnat. Soms zelfs van bij het begin in de stortregen vertrekken, later klaarde het wel weer een tijdje op, maar ik werd meestal nog eens getrakteerd op een fikse bui voor ik de finish haalde. In Bouillon heb ik zelfs mijn MTB na 30km in een riviertje moeten wassen omdat mijn ketting constant doorslipte en mijn achterwiel zo goed als niet meer ronddraaide door de heel kleverige grond. Ook bij de laatste marathon kwam hetzelfde gevoel van Malmedy weer de kop opsteken, deze keer heb ik wel doorgezet om de eindstreep te halen. Heb wel een serieus gevecht gehad tegen mezelf. Maar zoals de meeste mij kennen, als em vertrekt, komt hij normaal wel aan. Het zijn over het algemeen heel mooie parcours geweest, hier en daar wel eens een tocht met wat veel asfalt, maar voor 95% heel gevarieerd. Ook onbekende streken aangedaan waar de klimmen dan langer zijn en niet zo steil, tegenover andere die dan veel korter maar steiler en technischer waren, De Ardennen hebben heel wat te bieden, volgens mij voor elk wat wils.
Ik heb me echt reuze goed geamuseerd, heb veel bijgeleerd ivm klimmen, afdalen en eetgewoonten tijdens een duursport. Het is alleen spijtig dat ik meestal alleen op pad geweest ben, (zo altijd tegen mezelf praten is ook maar goed voor een paar keer), maar via dit verslagje hoop ik een aantal Forza’s wat kriebels te doen krijgen om wat marathons te rijden. Vind het gewoon leuk om lange afstanden te biken, moe maar voldaan telkens weer huiswaarts te keren. Het geeft me veel frisse moed om de zware werkweek telkens weer aan te vangen.
Houffamarathon
| Plaats: | Houffalize | Datum: | 23/08/09 |
| Organisatie: | Houffalize/Biking Events/O²Bikers | Afstanden: | 50 - 75 - 100 - 125 |
| Het weer: | 's Nachts te koud! Tijdens de rit te warm! Zo'n 25° en een mooi zonnetje | ||
| Aanwezige Forza's: | Koen, Ief, Lars, Rudy B, Pierre | ||
| Parcours: | Kurkdroog, stoffig. Knappe route, met af en toe stukken van de vaste parcours erin verwerkt, zij het dan vaak in tegengestelde richting. | ||
| Bevoorrading: | Dik in orde! Heel gevarieerd, en voor de vlammers kwamen ze het nog in uw pollen stoppen ook. | ||
| Douches: | In de sporthal. Naar 't schijnt niet echt proper, maar wel met warm water. | ||
| Bespreking: |
Afgelopen zaterdag zijn we op tijd vertrokken richting Houffalize voor de marathon. Ief, Lars, Rudy B en Koen waren de Forza bikers en Eric van de Molentrappers was ook mee. Tom Hofkens kon niet mee omdat zijn schoonvader een infarct had gekregen daags voordien. Spoedig herstel vanwege ons. Tom zijn plaats is later in het weekend ingenomen door de Pierre, die dan weer zijn buurman had meegebracht. Aldaar aangekomen hebben we ons in het centrum op een grasveld genesteld met de 2 camionetten. 's Morgens om 08.45u is dan het startschot gegeven voor de langste afstand van 125km, het was al direct ni van de poes; de start was zoals met de wereldbeker de flink stijgende Rue de Bastogne tot boven richting tank en dan patat nog eens rechts omhoog. Verder was het niks dan klimmen en dalen tot bij de eerste bevoorrading op ongeveer 28km en hadden we al een 600 positieve hoogtemeters. De bevoorradingen waren zeer goed met veel soorten koeken, appelsien, bannaan, pannenkoeken, vijgen, zelfs potjes met rijstpap, water, sportdrank. Het tweede stuk van een 20tal km was iets vlakker waardoor het tempo weer wat hoger kon. Het was een gevarieerde rit met technische klimmen over steile hellingen, bezaaid met stenen, dan weer kiezel, dan weer boomwortels. Ook de afdalingen waren van hetzelfde soort. Het was wel zwaar door de warmte, en de weinige recuperatiestukken die je te verwerken kreeg. Op de laatste bevoorrading aan het voetbalveld in Houffalize heb ik nog eens een paar pannenkoeken naar binnen gespeeld om dan verder de laatste 12km richting finish Voor mij een zeer geslaagde editie, volgend jaar waarschijnlijk weer meedoen. |
||
| Extra info: |
Uitslag op 125km
Uitslag op 75km
|
||
Rhens 14/06
| Plaats: | Rhens, Duitsland | Datum: | 14-juni-2009 |
| Organisatie: | Afstanden: | 75 Km | |
| Het weer: | Zonnig, warm | ||
| Aanwezige Forza's: | Luc | ||
| Parcours: | Willingen-achtig | ||
| Bevoorrading: | geen gebruik van gemaakt | ||
| Douches: | in nabijgelegen school, warm | ||
| Bespreking: |
Daar door ik door werkomstandigheden niet meekon naar “de 3 ballons” besloot ik op internet op zoek te gaan naar een alternatief. Aangezien ik Willingen al een keer of 5 gereden heb en dat deze ook weer op zaterdag doorging heb ik verder gezocht en kwam uiteindelijk bij een marathon nabij Koblenz uit, nl. de Rhense bike-marathon. Deze marathon telt een afstand van 75km met 2000 hoogtemeters. Ideaal om een weekje na de Hagelandse chrono mijn conditie te testen. Vrijdag in de late namiddag naar ginder gebold, zaterdag van de zon genoten en al eens naar de start gereden. Zondag de Race-dayMidden in het oude centrum drumden zowat 900 bikers samen om gezamenlijk te starten voor de 3 verschillende afstanden (in 3 verschillende richtingen). Ikzelf stond in het startvak van de 75km en raar vond ik het dat er niet gecontroleerd wordt of je wel in het goede startvak staat. Om 9u stipt werd de start gegeven en in alle richtingen vertrokken de bikers om respectievelijk 34, 50 en 75km te biken. Na zo’n 500 meter kwamen we al terug samen en plotseling wist je niet meer op welke positie je reed. Na een 5-tal kilometer de eerste splitsing (de lus van de 75 splitste meermaals). In de verte zag ik één biker aan kop en op zo’n 200 meter voor mij de achtervolgende groep. Een Nederlander kwam naast mij fietsen en vroeg of ik mee wilde proberen om het gat dicht te fietsen naar deze groep. Met zijn twee reden wij dit gat dicht net voor de eerste afdaling. Hierop volgde een klim, eerst op de weg daarna op (de bekende Duitse) schotter. Boven op deze klim waren wij nog met vieren. Een iets technischere afdaling zorgde ervoor dat ik als eerste beneden aankwam, slechts één biker wist in mijn wiel te blijven. Samen aan de volgende klim begonnen en even leek het erop dat wij met zijn twee weg waren. Helaas kreeg mijn compagnon te maken met een leeglopende band. Dikke pech voor hem. Maar vooraleer ik boven op de klim aankwam werd ik terug ingehaald door enkele achtervolgers. Deju, dan maar mijn tactiek aanpassen. Dus ikke bergop in het wiel en bergaf op kop, dit zorgde ervoor dat ik telkens rustig terug aan de beklimming kon beginnen. Iets over halverwege de wedstrijd bleven wij nog met zijn drieën over. Er werd gepraat, in welke reeks rij jij, en jij? Wat bleek: ik reed met één master 1 en één master 2. Ikzelf reed ook master 2, dus moest ik eigenlijk maar één biker in de gaten houden. Het tempo bleek net iets te hoog te liggen voor onze master 1, dus moest ik alleen nog afrekenen met de master in mijn categorie en ja hoor; een 15 kilometer voor de aankomst kreeg deze te maken met krampen. Gas open dan maar. Nog wat klimmen en dalen en klaar om te finishen!! Aan de finish werd iedereen zijn naam afgeroepen en de tijd vermeld. Een gezellige drukte aan de aankomst waar je nog een pastake kreeg. Een podium was er niet omdat deze marathon één van drie marathons is waar pas als je ze alle drie gereden hebt een podium gemaakt wordt. (moet ik de andere twee dan ook nog gaan rijden?) Normaal ben je van de Duitse marathons gewoon dat deze tot in de puntjes toe verzorgd is maar raar vond ik het dat nergens gecontroleerd werd of je daadwerkelijk alle lussen had gereden. Uitslag
|
||
| Extra info: | |||
Mega Mindy's rijden in Houffa
Na een lange rit van 205km van Lille naar Houffalize, werd het startschot gegeven van mijnen doop: Ik moest het hele weekend rondlopen in een Mega Mindy pakje en wat later op de avond mocht de gelukkige Johny het andere pakje aantrekken.
Na een paar pintjes en Chimaykes werd er beslist om zaterdag nog in te schrijven voor de chrono van de open klasse zonder licentie. Zaterdag hadden we om 15.00 onze nummer eindelijk vast en om 16.30 moesten we reeds van start. Snel terug naar het huis om de fietsen op te halen, en ja hoor, de Mega Mindy pakjes bleven ook aan om de wedstrijd te rijden.
0m iets over half vijf ging dan eindelijk het startschot. Vanaf toen werden we constant aangemoedigd door de mensen langs de kant. Na een 200m moesten we op het asfalt al een serieuze inspanninng leveren om de eerste helling tot een goed einde te brengen. De trend van de hartslagmeter was toen al gezet; zeer hoog en altijd in het rood. Johny reed een stuk soepeler dan ik, dat had ik al direct in de mot. Maar we hadden afgesproken dat we altijd samen zouden blijven. Bij de eerste pittige afdaling was het al bingo; een pak volk stond daar aan te schuiven om hun rit ook verder te zetten. Verder was het àl technisch klimmen en dalen wat de klok sloeg. De meeste klimmekes heb ik kunnen rijden, maar waar de wortels of stenen te ver uitstaken ben ik er te voet op gelopen. Zo ook met het afdalen, heb ik er toch een paar te voet gedaan. Het vertrouwen en parcourkennis ontbraken en de vermoeidheid speelde ook al mee. Op één van de laatste afdalingen verloor ik ook nog eens een pak lucht uit mijn voorband zodat ik over mijn fiets vloog. Vliegen ging blijkbaar toch niet ondanks het Mega Mindy pakje. Op dat moment kon ik niet meer fatsoenlijk sturen doordat er bijna geen lucht meer in de voorband zat. Dan maar een pompje vragen aan de mensen langs de kant. Merci aan de jonge gasten die mij er ééntje geleend hebben. Na anderhalve toer ongeveer zijn we gedubbeld, zodoende moesten we na het overschrijden van de finish stoppen en mochten we geen derde toer afleggen. We zijn samen over de finish gereden, de Johny in zijn bekende stijl, met een wheely en één hand in de lucht. Ik was al blij dat ik met mijn 2 wielen op de grond kon blijven.
Uitslag
-
Op 199 starters hadden we toch een plaats 149 voor Johny en 150 voor mezelf bijeen weten te fietsen.
Ik heb er enorm van genoten om eens op zulk een parcours te rijden!