Vandaag konden we kiezen tussen Rijkevorsel en Halen-Zelem. Omdat de eerste optie al dikwijls op de kalender had gestaan en Zelem niet zo ver van de deur was, kozen we voor het onbekende. Om 8u aan de brug was't nog vree friskes maar een uurtje later toen de eerste kilometers erop zaten gingen al snel de mouwstukken en body in de achterzak. Ik had samen met Annick voor de 60 gekozen. Wat was ik blij dat ik nog eens gezelschap had. Al snel doken we het onverharde in en dit zou 80% van de rit onze ondergrond zijn. Af en toe passeerde een betonbaantje tussen de velden waar je geen ziel tegenkwam, dus dat stoorde niet écht. Na een 20-tal kilometers was de eerste splitsing voor die van de grote toer een feit. Zij kregen dan ook vlak na deze splitsing hun eerste bevoorrading aan een voetbalveld. De eerste bevoorrading voor ons was een beetje aan de late kant (28km) en ook een beetje aan de lege kant. Ze konden duidelijk de massa bikers van vandaag niet aan. Nog snel één van de laatste bekertjes water genomen want dat was, met het ondertussen zonnig weertje, toch wel nodig. Tegen dat mannen hier arriveerden (voor hen was dit de 2de bev. op 38km) was het blijkbaar nog steeds niet veel beter. Maar laat dat dan het enige minpuntje zijn.Voor de mannen was het na 30km al dolle pret.Onze immer hyperactieve killer was weer met vanalles bezig (aan z'n zakje ... gereedsschapszakje welteverstaan ... prutsen) behalve dan te kijken waar hij reed, en op een recht, breed, verhard stuk weg dook hij plots de gracht in. Toen Rudy, nadat hij kabaal hoorde, omkeek zag hij Johny op z'n rug in de gracht liggen met z'n bike bovenop hem. Nadat hij er uiteindelijk uitgeklauterd was, bleek dat hij niet nat was van het water dat er niet was, maar zwart zag tot achter z'n oren van den duik in de droge zanderige gracht. Nadat iedereen bekomen was, de killer van de val, de rest van de buikkrampen van 't lachen konden ze verder op pad richting ... de volgende val en dit welgeteld 500 meter verder ! De Johny nog eens  ! Man man voor z'n volgende verjaardag kopen we best een set kleine zijwieltjes. Na de bevoorrading volgden enkele pittige klimmetjes op en rond één of andere heuvelrug. Op een bepaald punt kon je zelfs kiezen tussen links : moeilijk of rechts : nog moeilijker. Ik koos na wat twijfelen voor moeilijk en al sjans. De mannen vertelden achteraf dat zij natuurlijk de machoklim kozen, maar geen enkele Forza was boven geraakt. Boven zat er een toeschouwer al een half uur te wachten tot er nog eens iemand zou boven geraken want hij had het er nog maar ene biker zien doen. Op 46km stond dan de 2de (3de voor de mannen van de grote toer) bevoorrading. Hier was alles dan wel voldoende aanwezig. Behalve misschien ... een wc. Zowel Annick als ik moesten dringend. Al sjans lagen daar een paar grote hopen afgegraven grond waar we ons achter konden verstoppen. Save the best voor last, dat hadden ze hier in Zelem ook toegepast. De laatste kilometers van de rit waren 100% singletrack mét wat hoogteverschilletjes hier en daar. 't  Was echter niet simpel om je weg te vinden in dit doolhof. Na het volgen van 2 mannelijke collega's zaten we al snel fout want plots kwamen we in de single tracks tegenliggers tegen. Ik ben met Annick dan teruggedraaid om op zoek te gaan naar het correcte traject. De mannen na ons, hadden blijkbaar 't zelfde probleem, alleen zij waren dan maar op goed geluk andere pijltjes beginnen volgen en hebben zo een 3-tal kilometers van de leuke singletrack gemist. En straffer nog : ze hadden ons niet voorbij gestoken en toch waren ze voor ons aan den arrivee. Dit tot groot ongenoegen van Annick. Na een zalige douche ons  op een zonovergoten terras gezet en nog lekker ge-âprès-biked. Ik ben echt contect dat we naar hier afgezakt zijn want we hebben hier vandaag weer veel nieuwe paadjes ontdekt.

 De Johny is vandaag terug begonnen met de roze trui uit te delen ... en ja hoe zeggen ze dat ... boontje komt om z'n loontje.