Koen en Pierre vertrokken in het holst van de nacht richting Brussel om tijdig te kunnen starten voor de 125km. Wij sliepen anderhalf uur langer en vertrokken om 8u naar de 15de editie van de Hoebelbike. Rudy en Marc kozen voor de 90 en ik koos met een 'gehandikapte' heup voor de 46km. Vlak na het vertrek door een zompige wei was er reeds een eerste splitsing. De lange afstanden (vanaf 68) gingen een totaal andere kant op. Zij zouden na een lus pas terugkeren naar het parcours dat ik nu voor de wielen kreeg.  Ik vertrok al direct door een leuk 'dingetje'. Ze hadden in twee maïsvelden 1 rijtje maïs platgelegd en wij mochten dan met onze bike door dit maïsdoolhof. Leuk leuk ! Daarna volgden een 10tal kilomters door de velden, soms wat op soms wat neer, soms wind mee soms 'n beetje opzij. Na een 14-tal kilometers kwam ik al bij een eerste bevoorrading aan. En dat was weer leuk leuk. Het was aan de brouwerij van Lindemans. 't Was maar een klein stekje, maar ze waren zelfs op dat kleine domeintje stevig aan de slag geweest om het voor ons weer een beetje ludiek te maken. Met een heftruck (gok ik maar) hadden ze met tientallen paletten met lege bakken op, een tweede soort 'doolhof' gecreeerd. Buiten de gebruikelijke koeken en sportdrank stond er ook een tapkraan met hun nieuwe bier 'Faro' (geuze met kandij). Mmmmmmmmm lekker, maar na zo'n proevertje lopen de benen niet meer zo lekker. Even die floere benen weer in kadans brengen en ik kon er weer tegen voor 25km op en neer door de velden. Nee, bossen heb ik niet gezien, maar wel vele vergezichten en niet al te veel verhard. De volgende bevoorrading was weer een leuke verrassing. We werden via perkjes en aangelegde tuinpaadjes van een tuincentrum naar de grote serre geleid om daar wat lekkers te nuttigen. Bij het verlaten van de serre draaiden we een speciaal voor ons aangelegd 'parcoursje' op. Het vertrok door een tunneltje met het opschrift 'welcome to hell'. En een hel was het, een wasbordenhel meer bedpaald. Daar had er zich ene geamuseerd met een kraantje en die zat zich nu waarschijnlijk ergens achter ne maxi bonsai een breuk te lachen. Na de wasbordjes volgden nog wat pittige op en neertjes en daarna vervielen we terug in de gekende weipaden. Bij m'n aankomst had ik spijt dat ik maar voor de 41 gekozen had en besliste in een opwelling van de 27 er nog aan te breien. Dus ik eenzaam en alleen terug onder de startboog. De tweede keer ging alles nog vlotter dan de eerste keer want ik wist wat er ging komen. De brouwerij liet ik links liggen en zette direct koers richting het tuincentrum met ... joepie ... de gevreesde hel. Hier kwam ik Marc en Rudy tegen. Zij zagen er al niet meer zo fris uit vond ik. Ze waren dan ook al eens fout gereden en hadden er volgens mij een stevig tempo op na gehouden. Zij hadden wel veel verharde stukken gehad maar ook nog twee toffe intermezzo's. Een keertje mochten zij door een fietswinkel en een keertje door een café waar ze aan den toog onverstoord verder hun pintje dronken. Zij hadden hier een 70tal km en moesten er zeker nog 25 afleggen. Ik daarentegen was na 5km al binnen. De auto wat dichterbij gezet (vlak naast de douche). 't Was ne half gemengde douche maar hij was warm dus hoort ge mij niet klagen. Je kon na een verkwikkende douche je nog laten masseren maar ik verkoos een stoeltje in 't zonneke naast m'n buske. En dan maar wachten op de mannen. Na een dikke 4uurs hadden zij 97km afgelegd. Dat wil dus zeggen dat het een vrij snel parcours was.  We waren het er allemaal over eens dat het een pico bello organisatie was maar het mtb gehalte van de rit was iets minder pico bello. Toen we op weg naar huis waren kregen we nog telefoon van Koen om te zeggen dat ook zij goed aangekomen waren en de volle 125 hadden voltooid. Dus iedereen content met z'n ritje.