Om kwart na zeven eerste sms : Pierre haakt af. Om 17 na 7 tweede sms : de Sisse haakt af. Om 18 na 7 derde sms : Ann en Koen haken af. Om 18 na 7 : Lars op zoek naar ne chauffeur. Om half acht : Johny meldt dat hij ziek is. Zou de Marc ook afbellen ? En Eric, trotseert hij de regen ? Oef, die laatste twee gaan dan toch mee, dan moeten we toch niet met z'n twee naar Mol. Ik zal na vandaag nooit meer van de Marc schrijven (zie vorig verslag) dat hij niet in de kou en de regen wil rijden. Erger dan vandaag kan niet meer ! En Eric, die vond het vanzelfsprekend dat je naar Nyrstar trok voor een lekkere frit met hamburger en een Tongerloo (als je de moed had om hem in de gietende regen op te drinken tenminste). Rond de negenen vertrokken we met de hoop dat de lucht zou opklaren, ijdele hoop bleek achteraf. De grote afstanden lieten we onmiddelijk links liggen. Het waren vandaag super moedige  (of super zotte) bikers die voor de volle 60 of  70 gingen. En het was van 't begin al direct baggeren. De eerste 3 kilometers waren dan ook letterlijk en figuurlijk opwarmers. Dan drie veel te lange, koude en natte kilometers op de weg. Daarna doken we gelukkig een mooi stukje privé-bos in waar je onder de bomen de regen zo erg niet voelde. We waren amper 10 kilometer weg en er stonden al veel bikers aan de kant met het  typische slijkprobleem 'chainsuck'. Na het mooie privé stukje volgde een minder stukje : evenveel verhard dan onverhard. Al sjans dat het korte stukjes waren die mekaar afwisselden. Op 18km (voor die van de 34) stond de bevoorrading. En net toen viel de regen met bakken uit de lucht. Door al het volk dat beschutting zocht onder de party-tentjes van de bevoorrading, kon ik zelfs niet meer zien waar de tafel met al dat lekkers stond. Na wat wringen en wroeten een wafel bemachtigd en rap terug op pad richting auto en douche. Er volgde een mooi stukje maar ik kon er niet meer van genieten. Kop naar beneden en trappen maar. Bij de laatste splitsing koos mijn bike zelfs voor de kleinste lus. Ook hij had geen zin meer. Genoeg geploeterd. Op drie kilometer voor 't einde stond de gratis Tongerloo te wachten, maar niet op mij. Om half elf arriveerde ik dan doorweekt aan de afspuitstand waar er maar twee wachtenden voor mij waren. Dus gauw effe aangeschoven, fietske terug wat kleur gegeven, sportkabas gaan halen en al spurtend door de regen aan den douche gearriveerd. En hier was het wel genieten : warme omkleedruimte, warm-water-fontein om al uw vieze kledij af te spoelen en lekker warm douchen. Lekker opgewarmd in de tent, samen met twee Gieren, gaan genieten van een fritje met nen hamburger.

Je raadt nooit hoeveel inschrijvingen ze, zelfs met dit weer, hadden : bijna 1900 ! Hoe zot kunnen wij bikers zijn.