Cava, fruitsap, flessen (tot de garçon ze niet meer wou brengen) witte wijn, véél duvel, allerlei bier en een beetje frisdrank voor de bob's.

Forelmousse, gerookte zalm, mini-tomaat-crevette-glaasjes, bitterballeuhhhhhhhhhhh, chicken-fingers, mini-loempia, broodjes, chocomousse, notenmousse, frambozenbiscuit en rijstpap.

 Deze keer was het om acht uur verzamelen aan de Lilse Bergen ipv aan Meubelambacht. En ipv ons fietsplunje waren we met z'n allen uitgedost in ons schoonste kleren want vandaag was het D-Day voor ons Anneke en haar Koentje. Deze stonden ons op hun paasbest met een big smile op te wachten aan de 'inschrijving'. Na het bezorgen van ons origineel enveloppeke (als ik  zo bescheiden mag zijn) vlogen we er, net als in't bos, stevig in. Deze keer kreeg  de Sis geen kans om een Siske te doen, maar namen anderen (vooral de vrouwen) de kopstart. De witte wijn en den duvel vloeiden rijkelijk. Na wat (foute) muziek om de gasten op te warmen (?) stak den dj met wat 70-80-jaren muziek een tandje bij. En zo ook wij ! De vloer was van óns, van ons alleen ! Tot, er een Franske Bauer gedraaid werd. Met enkele Forza-wagonnetjes op kop trokken we de zaal door en pikten er vlot 10-tallen wagonnetjes aan. En de sfeer zat er goed in, AMBIANCE !!! Af en toe ging het licht uit voor een walske of een  slowke. En er waren er nog die wat 'slower' begonnen te bewegen, tot uiteindelijk ook hun licht  uitging. Het enthousiasme van enkele uitbundige Forza-wederhelften werkte blijkbaar toch aanstekelijk, want stilaan verschenen ook verschillende leden van de Helsen-familie op den dansvloer, AMBIANCE !!! We waren stiekem aan 't wachten tot den eerste beschonken Forza eens een straffe stoot zou uithalen, en lap, 't was zover. Deze keer niet de killer, maar de Rudy, één van de weinige niet beschonken mensen binnen de Forza clan. Na vier keer enthousiast op en neer 'gejumped' te hebben, schoof hij de vijfde keer onderuit op een Duvelplas (échter wel door de killer gedeponeerd), en pats, plat op zijne rug. Maar even snel als hij er lag stond hij ook weer recht. Niets aan de hand dus snel maar terug beginnen jumpen in de hoop dat niemand dit gezien had, AMBIANCE !!! Rond kwart voor één was het voor ons tijd om huiswaarts te keren want zaterdag=werkdag voor de familie Van Zummeren. Onze medepassagiers reclameerden echter niet want hun promille-gehalte had  een hoogtepunt bereikt. De rest is blijkbaar nog een uurtje langer gebleven en toen .... moesten ze van de groten baas naar huis.

 Ann, Koen, merci voor een zalige avond (de day after vonden enkelen niet zo zalig, maar ja daar kunnen jullie niet aan doen hé).

 Woar is da (volgende) fiejsje ?

Om de privacy te respecteren zijn er geen namen vernoemd.